متن نامهی تاریخی ملا مصطفی بارزانی به ژنرال شارل دو گل
ملا مصطفی بارزانی خطاب به ژنرال دو گل: اطمینان دارم سرنوشت کوردها نزد جنابعالی کمتر از سرنوشت ویتنامیها نیست
رهبر جنبش آزادیخواه کوردها در نامهای تاریخی به رئیسجمهور وقت فرانسه در سال ۱۹۶۸، ضمن ستایش جایگاه وی، فرانسه را تنها امید ملت کورد برای رهایی از تنهایی و جنگ نابرابر خواند.
در فوریه ۱۹۶۸، در مقطعی حساس از تاریخ مبارزات کورد، ملا مصطفی بارزانی پیامی سرشار از مفاهیم سیاسی و انسانی خطاب به ژنرال شارل دوگل، رئیسجمهور فرانسه ارسال کرد. وی در ابتدای نامه با ادبیاتی دیپلماتیک، خود را «مردی سالخورده که عمرش را وقف شکوه و آزادی ملتش کرده» معرفی نمود و دوگل را «بزرگترین جنگاور و نجاتبخش فرانسه» نامید.
رهبر فقید جنبش آزادیخواه کوردها با اشاره به نقش دوگل در تثبیت «حق تعیین سرنوشت» و مخالفت با سرکوب، تأکید کرد که او بهتر از هر کس دیگری میتواند رنج و مبارزهی ششسالهی کوردها در کوهستانها را درک کند.
مقایسه با ویتنام و هشدار راهبردی
یکی از نکات برجستهی این نامه، استفادهی هوشمندانه از دیپلماسی مقایسهای بود. ملا مصطفی بارزانی با یادآوری مخالفت دو گل با جنگ ویتنام، از وی خواست تا با همان معیار به مسئلهی کورد بنگرد و نوشت: «اطمینان دارم سرنوشت کورد نزد جنابعالی کمتر از سرنوشت ویتنامیها نیست.»
وی همچنین تصویری تراژیک از تنهایی کوردها در عرصهی بینالملل ترسیم کرد و نسبت به تسلیح عراق توسط قدرتهای جهانی هشدار داد: «عراق بدون حل مسئلهی کورد درخواست سلاح میکند؛ این سلاحها تنها منجر به ویرانی و کشتار زنان و کودکان ما خواهد شد.»
فرانسه؛ پناهگاه امید
در پایان نامه، ملا مصطفی بارزانی با استناد به متون مقدس، فرانسه و شخص دو گل را به عنوان پناهگاه و امید ملت کورد توصیف کرد. این سند تاریخی نشاندهندهی دیدگاه راهبردی رهبری کورد در درک سیاست بینالملل و تلاش برای جلب حمایت اخلاقی و سیاسی در دوران محاصرهی سخت نظامی بوده است.