هشدار شدیداللحن طوایف ایزدی شنگال نسبت به بیثباتی و اجرای پروژههای بیگانگان در منطقه
ایزدیها شنگال را خط قرمز و نماد هویت خویش میدانند
طوایف ایزدی ساکن کوه شنگال در بیانیهای فوری، ضمن هشدار نسبت به تحرکات مشکوک برخی گروههای مسلح و جریانهای سیاسی، اعلام کردند که این جریانها در پی اجرای برنامههای بیگانگان و برهم زدن ثبات منطقه هستند.
طوایف ایزدی شنگال در بیانیهای که روز دوشنبه ۱۶ فوریه ۲۰۲۶ (۲۷ بهمن ۱۴۰۴) منتشر کردند، نسبت به ظهور خطرات جدی علیه امنیت و ثبات منطقه هشدار دادند. آنان این مرحله را بسیار حساس و سرنوشتساز توصیف کرده و خواستار بهکارگیری تمام توان برای جلوگیری از تکرار فجایع سال ۲۰۱۴ و نسلکشی جامعهی ایزدی شدند.
در این بیانیه، طوایف ایزدی با ابراز نگرانی عمیق نسبت به برخی تحرکات سیاسی و امنیتی در منطقه، تصریح کردند که برخی جریانهای داخلی و نمایندگان پارلمان خارج از جامعهی ایزدی، همراه با گروههایی از حشد شعبی، در تلاش برای ایجاد آشوب و برهم زدن اوضاع شنگال هستند. به گفتهی سران طوایف، این گروهها مجری برنامههای بیگانگانی هستند که چشم طمع به جغرافیا و تصمیمگیری سیاسی این منطقه دوختهاند.
شنگال؛ خط قرمز و نماد هویت
طوایف ایزدی شنگال بهشدت با هرگونه تلاشی که بخواهد با توسل به زور، معادلات جدید یا برنامهای تحمیلی را بر کوه شنگال مسلط کند، مخالفت کردند. آنان تأکید کردند که چنین اقداماتی به هیچ وجه پذیرفتنی نیست و مسئولیت قانونی، اخلاقی و عشایری هرگونه تنش، درگیری یا موج جدید آوارگی ناشی از سیاستهای تحریکآمیز و تحمیل عمل انجامشده، بر عهدهی این جریانها خواهد بود.
در بخشی دیگر از این بیانیه، بر جایگاه مقدس و تاریخی کوه شنگال تأکید شده و آمده است: «کوه شنگال تنها یک منطقه جغرافیایی نیست، بلکه نمادی دینی، انسانی و تاریخی مقدس برای ایزدیان است. این کوه در طول تاریخ آخرین پناهگاه ما برای حفظ جان در برابر نسلکشیها بوده که آخرین مورد آن حملهی وحشیانهی سال ۲۰۱۴ بود.»
سران طوایف تصریح کردند که کوه شنگال «خط قرمز» آنان است و هرگونه تعرض به آن، بهمثابهی حمله به هویت و موجودیت ایزدیان تلقی میشود.
در پایان بیانیه، طوایف ایزدی ضمن تأکید بر پایبندی خود به گزینهی صلح، گفتگو و ثبات، مخالفت قاطع خود را با تبدیل شدن دوبارهی سرزمینشان به میدان جنگ و رقابت قدرتها اعلام کردند. آنان همچنین از دولت فدرال بغداد، دولت اقلیم کوردستان و تمامی نیروهای ملی خواستند تا مسئولیت خود را در قبال حفاظت از شنگال و ساکنان آن بپذیرند و مانع از اقداماتی شوند که صلح اجتماعی را به خطر انداخته و سایهی آوارگی و رنج را دوباره بر منطقه میگستراند.