"در گوشش نجوا کن"؛ نمایش تجربهای نوین از هنر چیدمان و اجرای زنده در سلیمانی
زانا رسول، هنرمند معاصر، با پروژهای تحت عنوان "در گوشش نجوا کن"، ترکیبی از هنر چیدمان و اجرای زنده را با رویکردی فکری و فلسفی در گالری موزهی سلیمانی به نمایش میگذارد.
زانا رسول، هنرمند معاصر، در گفتوگو با رسانهها از آغاز نمایشگاه جدید خود خبر داد. این پروژهی هنری که آمیزهای از فرمهای "هنر چیدمان" و "هنر زنده" (Performance Art) است، تلاش میکند تعاملی متفاوت میان اثر و مخاطب ایجاد کند. زانا رسول در تشریح این اثر گفت: "این یک نمایش مدرن است که در آن هنر چیدمان و اجرای زنده به شکلی همافزا عمل میکنند؛ من برای چندین ساعت هنر زنده را در مقابل دیدگان مخاطبان اجرا خواهم کرد."
دیالکتیک آب و بحرانهای محیطزیستی
در این نمایشگاه، ابعاد مختلف علمی و اسطورهای نیز مورد توجه قرار گرفته است. شهرام رسول در بخشی از این پروژه با ارائهی نوشتاری باستانشناختی و ریشهشناختی، به بررسی دیالکتیکی موضوع آب و بحرانهای پیرامون آن پرداخته است. او تبیین میکند که چگونه آب پیش از آنکه تنها یک ترکیب شیمیایی شناخته شود، از جایگاهی مقدس در کوههای المپ به بقایای جسد بیجان "تیامات" بابلی تغییر ماهیت داده است.
همچنین کارا فاتح، به عنوان ویراستار متون، ابعادی زبانی و آکادمیک به این پروژه بخشیده است. هدف او در این نمایشگاه، ایجاد پیوندی میان زبان ادبی و منطق علمی است تا توازنی میان رنگ، عاطفه، ادبیات و هنر خلق شود.
هشدار دربارهی بحرانهای اقلیمی و مفاهیم روانشناختی
بخش دیگری از این نمایش به جنبههای زیستمحیطی اختصاص دارد. نهرو شوقی در متن خود هشدار میدهد که با توجه به حرکت جهان به سوی بحرانهای بزرگ اقلیمی، آگاهی محیطزیستی در جامعه باید از یک علاقهی ساده به طبیعت، به معیاری راهبردی برای بقای ملی و مقابله با جنگهای اقتصادی و زیستمحیطی تبدیل شود.
در همین راستا، رنج مصطفی مفهوم روانشناختی "سولاستالژی" (Solastalgia) را مطرح میکند؛ مفهومی که بیانگر رنج ناشی از ماندن در مکانی است که تغییرات محیطی، آن را از اصالت و هویت پیشینش تهی کرده است. او این حس بیگانگی را به مفهوم "مادر از دست رفته"، خواه خاک باشد یا خاطرهای مشترک، پیوند میدهد.
از فرآیند خلاقیت تا تئاتر انتظار
آوان عمر نیز در این پروژه به فرآیند خلق اثر پرداخته و معتقد است اندیشیدن به یک اثر هنری پیش از تجسم فیزیکی، باعث میشود نوشتن به جای توصیف، خود به بخشی از روند تولد اثر تبدیل شود. در نهایت، زامو علی عمر محتوای این نمایش را به دنیای ادبیات و تئاتر، بهویژه آثار ساموئل بکت، گره میزند. او با اشاره به نمایشنامهی "در انتظار گودو"، این اثر را نمادی از امیدهای بیپایان و انتظار برای امر نامعلومی میداند که همواره در زندگی بشر جاری است.
نمایشگاه "در گوشش نجوا کن" از امروز شنبه ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۶ (۲۰ تیر ۱۴۰۵) در گالری موزهی سلیمانی آغاز شده و به مدت سه روز ادامه خواهد داشت. زانا رسول، هنرمند اهل سلیمانی، پیش از این با نمایشگاههای انفرادی خاص خود که ترکیبی از روایت، چیدمان و اجرا هستند، شناخته شده است.