پیام نچیروان بارزانی به جوانان: منتظر دولت نباشید، خود بسازید
رئیس اقلیم کوردستان در مراسم فارغ‌التحصیلی دانشگاه آمریکایی سلیمانیه تاکید کرد: آینده کوردستان با نفت تضمین نمی‌شود، بلکه با توانمندی فکری و اندیشه نسل جدید تحقق می‌یابد.
رئیس اقلیم کوردستان از جوانان خواست به جای چشم‌داشت و انتظار از دولت، خود برای ساختن اقتصاد کشور دست به ابتکار عمل بزنند و تنوع‌گرایی را به منبع قدرت تبدیل کنند.
روز شنبه ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶، نچیروان بارزانی، رئیس اقلیم کوردستان در پانزدهمین دوره مراسم فارغ‌التحصیلی دانشگاه آمریکایی سلیمانیه (AUIS) اعلام کرد: وظیفه نسل گذشته، حفاظت از خاک و هویت بود؛ اما چالش بزرگ پیش روی نسل امروز، ساختن یک اقتصاد مولد و تقویت نهادها برای توانایی رقابت در سطح جهانی است.
نچیروان بارزانی، خطاب به فارغ‌التحصیلان گفت: آینده ما تنها با منابع طبیعی تعیین نمی‌شود؛ ثروت واقعی نفت نیست، بلکه عقل، اندیشه و نوآوری شماست. نباید نخستین پرسش شما این باشد که دولت چه چیزی به شما ارائه می‌دهد، بلکه باید از خود بپرسید: من چه چیزی می‌توانم ارائه دهم و چه مشکلی را حل کنم؟ میهن با آنچه از آن می‌گیرید بزرگ نمی‌شود، بلکه با میزان مشارکتی که در ساختن آن دارید اعتبار می‌یابد.
وی در رابطه با نحوه تفکر افزود: امروزه دسترسی به اطلاعات آسان است، اما فراوانی اطلاعات به معنای عمق دانش نیست. مهم‌ترین ارزشی که دانشگاه می‌تواند به شما ببخشد این است که دارای عقلی مستقل، آزاد و نقاد باشید؛ عقلی که میان حقیقت و تبلیغات تمایز قائل شود، بدون سانسور پرسشگری کند و شجاعت اصلاح اشتباهات خود را داشته باشد.
رئیس اقلیم کوردستان درباره تنوع قومی و فرهنگی در عراق و کوردستان تاکید کرد: لازم نیست مثل هم باشیم تا بتوانیم با هم زندگی کرده و کشور را آباد سازیم. اختلاف نظر نباید موجب گسست شود؛ قدرت ما در تنوع ماست، نه در یکسان بودن. کوردستان و عراق به نسلی نیاز دارند که تنوع را به منبع قدرت تبدیل کند و پل‌های گفتگو را ویران نسازد.
وی، در خصوص نگرانی جوانان نسبت به آینده و هوش مصنوعی گفت: پیشرفت فناوری پاسخ‌های زیادی به ما می‌دهد، اما هرگز نمی‌تواند جایگزین تصمیم‌گیری انسانی شود. تجربه کوردستان به ما آموخته است که واقعیت، هرچقدر هم سخت باشد، تقدیر غیرقابل تغییری نیست؛ بلکه با امید، پایداری و تلاش تغییر می‌کند.
متن کامل سخنرانی رئیس اقلیم کوردستان:
بزرگ‌ترین چالش پیش روی نسل ما، حفظ کوردستان، پاسداری از هویت، مبارزه در راه آزادی، ساختن و آبادانی بود؛ اما شما با پرسش‌های جدیدی روبرو هستید؛ از جمله: چگونه یک اقتصاد مولد می‌سازید؟ چگونه نهادها را کارآمد کرده و اشتباهات را اصلاح می‌کنید؟ چگونه از فناوری بهره می‌برید بدون اینکه ارزش‌های انسانی را از دست بدهید؟ چگونه کاری می‌کنید که عراق و اقلیم کوردستان در جهانی که به سرعت در حال تغییر است، توان رقابت داشته و به پیش بروند؟
پاسخ‌هایی که شما ارائه می‌دهید، بخش اصلی ترسیم آینده کشور خواهد بود. امروز در جهانی زندگی می‌کنیم که دسترسی به اطلاعات در آن برخلاف گذشته که روزها و ماه‌ها زمان می‌برد، بسیار آسان است. اما فراوانی اطلاعات لزوماً به معنای عمق دانش نیست؛ بنابراین مهم نیست چه کسی زیاد می‌داند، بلکه مهم این است که انسان بداند چگونه فکر کند، چگونه میان حقیقت و تبلیغات، یا دانش و گمانه‌زنی تمایز قائل شود، چگونه پیش از داوری یا تصمیم‌گیری، پرسش و تحقیق کند. به باور من، این مهم‌ترین ارزشی است که دانشگاه باید به شما ببخشد: عقلی مستقل، آزاد و نقاد؛ عقلی که بدون سانسور پرسش می‌کند و در عین حال شجاعت تجدیدنظر و اصلاح اشتباهات خود را دارد.
مدرکی که امروز دریافت می‌کنید، درها را به روی شما می‌گشاید اما مسیر حرکت را به شما نشان نمی‌دهد، بلکه این خود شما هستید که مسیرتان را تعیین می‌کنید. نباید نخستین پرسش شما این باشد که دولت چه چیزی به شما می‌دهد، بلکه باید از خود بپرسید: من چه چیزی می‌توانم ارائه دهم؟ چه مشکلی را حل کنم؟ با چه پروژه‌ای برای خود و دیگران فرصت‌آفرینی کنم؟ میهن با آنچه از آن می‌گیرید بزرگ نمی‌شود، بلکه با میزان مشارکتی که در ساختن آن دارید ارزش می‌یابد. آینده ما تنها با منابع طبیعی تعیین نمی‌شود؛ ثروت واقعی نفت نیست، بلکه ثروت واقعی عقل، اندیشه و ابتکار عمل شماست.
موضوع مهم دیگری که در دانشگاه آموخته‌اید و روی مدرک شما نوشته نشده، این است که هر یک از شما از مناطق، شهرها و فرهنگ‌های مختلفی آمده‌اید، اما در کنار هم یاد گرفتید و کار کردید؛ این همان تجربه‌ای است که عراق به‌شدت به آن نیاز دارد. لازم نیست مثل هم باشیم تا بتوانیم با هم زندگی کرده و کشور را آباد سازیم. اختلاف نظر نباید باعث تفرقه و گسست شود؛ قدرت ما در تنوع ماست، نه در تشابه. عراق و کوردستان به نسلی نیاز دارند که تنوع را به منبع قدرت تبدیل کند و پل‌های محکم گفتگو با دیگری را نگسلد؛ پلی را که اینجا ساخته‌اید، همراه خود ببرید.
می‌دانم بسیاری از جوانان امروز با نگرانی به آینده می‌نگرند؛ به جنگ‌های مداوم، تغییرات اقلیمی، چالش‌های فناوری و هوش مصنوعی فکر می‌کنند و این کاملاً قابل درک است؛ اما همان‌طور که همواره گفته‌ایم، پیشرفت فناوری پاسخ‌های زیادی به ما می‌دهد، اما هرگز نمی‌تواند جایگزین تصمیم انسانی شود.
تجربه کوردستان به شما آموخته است که واقعیت، هرچقدر هم سخت باشد، یک تقدیر ثابت و تغییرناپذیر نیست. کوردستان روزگاری را سپری کرد که فکر کردن به مرحله کنونی شبیه رؤیا بود، اما ملت ما از آموزش و پایداری دست نکشید؛ بنابراین از شما می‌خواهم واقعیت را همان‌گونه که هست با تمام سختی‌هایش ببینید و ادامه دهید. به توانایی‌های خود برای ایجاد تغییر ایمان داشته باشید و این همان امیدی است که به آن نیاز داریم؛ امیدی که با ابتکار عمل، کار و مسئولیت‌پذیری همراه باشد. هویت خود را حفظ کنید و در عین حال، اندیشه خود را به روی جهان بگشایید.