Küresel refah sıralaması yayımlandı: Irak 109. sırada

Küresel ekonomi dergisi Global Finance’ın merakla beklenen yıllık "dünyanın en zengin ülkeleri" sıralaması açıklandı. Satın alma gücü paritesi baz alınarak hazırlanan rapora göre Irak, geçen yıla kıyasla kaydettiği tırmanışla dikkat çekerken; zirvede yine Asya ve Körfez'in finans ve enerji devleri yer aldı.

Köklü ekonomi dergisi Global Finance, satın alma gücü paritesine (SGP) göre kişi başına düşen gayri safi yurtiçi hasıla (GSYH) temelinde hazırladığı dünyanın en zengin ülkeleri yıllık güncel sıralamasını yayımladı. 

Rapora göre Irak, 2025 yılına kıyasla 6 basamak yükselerek dünya genelinde 115. sıradan 109. sıraya çıkarken, Singapur dünya genelinde, Katar ise Arap ülkeleri arasında zirvede yer aldı.

Bugün (22 Ağustos) yayımlanan Global Finance raporunda, ülkelerin gerçek zenginliğinin yalnızca toplam GSYH büyüklüğüyle ölçülemeyeceği, vatandaşların yaşam standardı ve satın alma gücü hakkında doğru bir fikir edinmek için uluslararası dolar bazında enflasyon oranları, yaşam maliyeti ve yerel mal fiyatları dikkate alınarak gelirlerin nüfusa bölünmesi gerektiği açıklandı.

Global Finance verilerine göre Irak, dünyada 109. sırada yer alırken, satın alma gücü paritesi ölçütüne göre her bir bireyin yıllık ortalama payına düşen gelir 15,359,60 uluslararası dolara ulaştı.

Bu sonuç, 2025 yılında 115. sırada yer alan Irak ekonomisi için dikkat çekici bir ilerlemeye işaret ediyor. Rapor, dünyanın en fakir ve en zengin ülkeleri arasındaki uçurumun son derece büyük olduğuna dikkat çekerken, en fakir 10 ülkede bireysel yıllık gelir 1.700 doların altındayken, en zengin 10 ülkede bu rakam 121.000 doların üzerindedir.

Raporda, dünyanın en zengin ülkelerinin çoğunun yüzölçümü ve nüfus bakımından küçük olduğuna, Singapur, İsviçre ve Lüksemburg gibi ülkelerin gelişmiş bankacılık sektörü, teknoloji ve düşük vergilendirmeden yararlandığına dikkat çekildi. 

Buna karşılık Katar, Brunei ve Birleşik Arap Emirlikleri gibi ülkeler ise büyük petrol ve doğal gaz rezervlerine dayanmaktadır.

Rapor, İrlanda ve Lüksemburg gibi ülkelerde gelirlerin büyük bir kısmının düşük vergi oranlarına sahip çok uluslu şirketler üzerinden kaydedildiği konusunda uyarıda bulunuyor; bu nedenle kişi başına düşen ortalama gelir, tüm vatandaşlar arasındaki sınıf farkının azaldığını tam olarak yansıtmayabilir.