بهرهبرداری از مدرنترین مجتمع گلخانهای گوجهفرنگی در دیواندره
پروژهی "بنیان طروات بوژانە" در مریوان سالانه بیش از ۳۵۰۰ تن محصول صادراتی تولید میکند
بزرگترین مجتمع گلخانهای سرپوشیدهی تولید گوجهفرنگی در استان سنهی شرق کوردستان، توسط یک سرمایهگذار کورد در شهرستان دیواندره احداث و به بهرهبرداری رسید. این مجموعهی تولیدی که با نام "بنیان طراوت بوژانه" فعالیت میکند، با بهرهگیری از پیشرفتهترین فناوریهای روز دنیا و سیستمهای هوشمند، به صورت تماماتوماتیک در تمامی فصول سال فعالیت میکند.
شاهرخ کریمی، مالک مجتمع گلخانهای بوژانه، در خصوص ویژگیهای فنی این طرح اعلام کرد که این واحد به سیستمهای خودکار کنترل دما، رطوبت و آبیاری مجهز است. در پوشش این سازه از شیشههای هوشمند استفاده شده که میزان تابش نور خورشید را بر اساس نیاز گیاه تنظیم میکند. یکی از ویژگیهای شاخص این مرکز، استفاده از روش کشت بدون خاک (هیدروپونیک) است که در آن ریشهی بوتههای گوجهفرنگی به جای خاک، در بستری از آب و مواد مغذی رشد میکنند.
بهنام یاری، مدیر فنی این مجتمع نیز تأکید کرد که این واحد توانایی تولید انواع مختلف گوجهفرنگی را در تمامی فصول سال دارد. به گفتهی وی، محصولات این گلخانه به دلیل کیفیت بالا، عمدتاً به کشور روسیه صادر میشود.
فاز نخست این پروژه در زمینی به مساحت ۵۰ هزار متر مربع (۵ هکتار) بنا شده است. بر اساس گزارشهای رسمی در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۶ (۲۶ خرداد ۱۴۰۵)، سعدی نقشبندی، رئیس سازمان جهاد کشاورزی سنندج، در بازدید از این مجموعه، ارزش روز این پروژهی راهبردی را بیش از ۸۰۰ میلیارد تومان برآورد کرد.

اگرچه در مراحل اولیهی بهرهبرداری در ۳۰ اوت ۲۰۲۵ (۸ شهریور ۱۴۰۴)، ظرفیت تولید این واحد ۲۵۰۰ تن اعلام شده بود، اما با ارتقای تجهیزات، اکنون سالانه بیش از ۳۵۰۰ تن انواع محصولات صیفی و سبزیجات در این مجتمع تولید میشود. این پروژه در حال حاضر برای ۱۰۰ نفر به صورت مستقیم اشتغال ایجاد کرده است که با احتساب بخشهای جانبی، این رقم به ۱۶۰ نفر میرسد.
مجتمع بوژانه در زمینی به وسعت کل ۱۰ هکتار پایهگذاری شده و برنامهریزی برای اجرای فاز دوم آن در ۵ هکتار مجاور در دستور کار قرار دارد. با اجرایی شدن فاز دوم، مجموع تولیدات این واحد به دو برابر افزایش یافته و فرصت اشتغال مستقیم برای ۱۰۰ نیروی کار جدید دیگر نیز فراهم خواهد شد.
این طرح به عنوان یکی از نمونههای شاخص گذار کشاورزی کوردستان از کشت سنتی به تولیدات کنترلشده و کمآببر شناخته میشود. این اقدام گامی مهم در راستای مقابله با بحران کمآبی و ایجاد اشتغال پایدار در مناطق کوردستانی محسوب میگردد.