صلیب سرخ: بیش از ۱۲۰۰ پرونده‌ی ناپدیدشدگان در عراق طی سال ۲۰۲۵ ثبت شده است

کمیته‌ی بین‌المللی صلیب سرخ از ثبت بیش از ۱۲۰۰ پرونده‌ی جدید مفقودالاثر در عراق طی سال ۲۰۲۵ خبر داد و بر لزوم ایفای تعهدات دولت در تعیین تکلیف سرنوشت قربانیان تأکید کرد.

کمیته‌ی بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) اعلام کرد در جریان سال ۲۰۲۵ (۱۴۰۴)، بیش از ۱٬۲۰۰ پرونده‌ی جدید مربوط به افراد ناپدیدشده در عراق ثبت شده که تاکنون سرنوشت ۵۱۷ تن از آنان مشخص شده است.  چیا علی عزیز، معاون دفتر کمیته‌ی بین‌المللی صلیب سرخ در اربیل، در گفتگویی ویژه اعلام کرد پدیده‌ی ناپدیدشدن تنها یک رنج روحی مقطعی نیست، بلکه اثراتی گسترده بر تمامی ابعاد زندگی خانواده‌ها بر جای می‌گذارد. وی افزود: "شمار زیادی از زنانی که همسرانشان ناپدید شده‌اند، ناچار به پذیرش نقش سرپرست خانوار و تأمین هزینه‌های زندگی شده‌اند، در حالی که وظیفه‌ی تربیت تنهای فرزندان را نیز بر دوش دارند."  

بر اساس گزارش‌های این سازمان، ۹۳ درصد از خانواده‌های آسیب‌دیده با بحران‌های شدید روحی ناشی از بلاتکلیفی روبرو هستند. صلیب سرخ در سال ۲۰۲۵ (۱۴۰۴) از طریق برنامه‌ای فراگیر به ۷۹۴ خانواده در شنگال، تلعفر، صقلاویه، شمال بابل و دیگر مناطق جهت عبور از چالش‌های حقوقی، اداری و معیشتی کمک‌رسانی کرده است.

معاون دفتر صلیب سرخ در اربیل یادآور شد که وظیفه‌ی اصلی جستجو و تعیین تکلیف سرنوشت ناپدیدشدگان بر عهده‌ی دولت است، چرا که مدیریت این موضوع نیازمند هماهنگی‌های نهادی و چارچوب قانونی منسجم است. وی افزود: "پرونده‌ی افراد ناپدیدشده در عراق مسئله‌ای ملی است و همه‌ی نهادها باید فارغ از گرایش‌های قومی و سیاسی به یاری خانواده‌های آسیب‌دیده بیایند."  

وی همزمان با روز جهانی ناپدیدشدگان مصادف با ۳۰ اوت (۸ شهریور)، خطاب به خانواده‌های مفقودین تصریح کرد: "شما این حق را دارید که پرسش کنید و از حقیقت آگاه شوید؛ گذشت زمان هرگز از اهمیت این پرونده نمی‌کاهد."

روز ۳۰ اوت هر سال به‌منظور بازتاب رنج خانواده‌های مفقودین جنگ‌ها گرامی داشته می‌شود؛ رویدادی که در عراق و کوردستان به سبب باقی‌ماندن هزاران پرونده‌ی مبهم، اهمیتی انسانی دارد.  

پیشنهاد نام‌گذاری روز جهانی قربانیان ناپدیدشدن قهری نخستین‌بار در سال ۱۹۸۱ (۱۳۶۰) از سوی "فدراسیون انجمن‌های بستگان بازداشت‌شدگان و ناپدیدشدگان" (FEDEFAM) در آمریکای لاتین مطرح شد. سپس مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۰ (۳۰ آذر ۱۳۸۹) طی قطعنامه‌ی ۲۰۹/۶۵، تاریخ ۳۰ اوت را رسماً به عنوان این روز جهانی نام‌گذاری کرد و از سال ۲۰۱۱ (۱۳۹۰) تاکنون، در سراسر جهان جهت آگاهی‌بخشی و ایجاد الزام برای دولت‌ها برگزار می‌شود.