تغییرات اقلیمی یا امنیت بی‌نظیر؟ چرا لک‌لک‌های کانی‌ماران امسال کوچ نکردند؟

تغییرات اقلیمی تأثیر مستقیمی بر زندگی و رفتار طبیعی لک‌لک‌های روستای «کانی‌ماران» در اداره مستقل راپرین گذاشته است؛ به طوری که امسال این پرندگان مهاجر منطقه را ترک نکرده و دست به مهاجرت نزده‌اند.

لک‌لک‌ها سالانه در اوایل ماه فوریه (اواسط بهمن) به اقلیم کوردستان بازمی‌گردند، آشیانه‌های خود را بازسازی می‌کنند و تخم‌گذاری را آغاز می‌نمایند. بر اساس الگوی طبیعی، این پرندگان در اواسط ماه اوت (اواسط مرداد) به سمت مناطق گرمسیر مهاجرت می‌کنند؛ اما امسال با وجود نزدیک‌شدن به فصل پاییز، لک‌لک‌ها در کنار جویبارها و منابع آبی مستقر شده‌اند و ماندگار شدن آن‌ها در روستا توجه همگان را به خود جلب کرده است.

برزیار صابر، یکی از کشاورزان روستا درباره این پدیده می‌گوید: امسال وضعیت برایم بسیار عجیب است؛ همه آن‌ها از آشیانه‌هایشان پایین آمده و در یک نقطه روی تیرهای برق جمع شده‌اند، انگار منتظر اتفاقی هستند. من سال‌هاست که این لک‌لک‌ها را در باغ و زمین‌هایم می‌بینم، اما این نخستین باری است که شاهد چنین رفتاری هستم.

پیشینه حضور و مهاجرت لک‌لک‌ها در روستای کانی‌مارانِ منطقه راپرین بسیار دیرینه است. این پرندگان هیچ زیانی برای کشاورزان و روستاییان ندارند و برعکس، نافع و جذاب تلقی می‌شوند. اهالی منطقه به آن‌ها آسیبی نمی‌رسانند و از آن‌ها حفاظت می‌کنند؛ حتی در صورت بیماری یا از کار افتادگی، به درمان آن‌ها می‌پردازند.

سعدی احمد، یکی دیگر از اهالی روستا با اشاره به پیوند میان مردم و این پرندگان می‌گوید: پدربزرگم می‌گفت از قدیم این‌جا بوده‌اند. علت آن شاید خنکی هوا و امنیت منطقه باشد، چون کسی به آن‌ها آسیب نمی‌زند. آن‌ها به هیچ‌چیزی زیان نمی‌رسانند و حتی حضورشان در زمین‌های کشاورزی ما بدون ضرر است.

او در ادامه با ذکر مثالی می‌افزاید: چندی پیش لک‌لک بیماری بود که یکی از اهالی آن را به خانه آورد، نگهداری و درمانش کرد و پرنده پس از بهبودی دوباره پرواز کرد و به میان هم‌نوعانش بازگشت. رابطه اهالی با آن‌ها بسیار زیبا و واقعاً شگفت‌انگیز است.

لک‌لک پرنده‌ای مهاجر است و حضور و ماندگاری آن در هر منطقه‌ای، نشانه‌ای مثبت از امنیت و آرامش آن دیار به شمار می‌رود. این پرنده طبیعتی صلح‌جو دارد و معمولاً در مناطق درگیر جنگ و ناآرامی نمی‌ماند. لک‌لک‌ها تشکیل خانواده می‌دهند و جفت‌های نر و ماده با همکاری هم از تخم‌ها مراقبت کرده و جوجه‌هایشان را بزرگ می‌کنند.