مدافع کهنه‌سربازان آمریکایی خواستار تداوم حمایت از اقلیم کوردستان شد

پرچمهای آمریکا و اقلیم کردستان
پرچمهای آمریکا و اقلیم کردستان

اربیل (کوردستان۲۴) – یکی از مدیران ارشد سازمان مدافع حقوق کهنه‌سربازان آمریکایی تأکید کرده است که ایالات متحده باید حمایت‌های مالی و تدارکاتی خود از اقلیم کوردستان و نیروهای پیشمرگ را ادامه دهد؛ حمایتی که به باور او، نه‌ تنها با منافع امنیتی واشینگتن همسو است، بلکه نشان‌ دهنده پایبندی آمریکا به تعهدات خود در قبال یکی از شرکای دیرینه‌اش در دوران جنگ نیز خواهد بود.

جریت لین، مدیر بخش عضویت و ارتباطات سازمان «کهنه‌سربازان جنگ‌های عراق و افغانستان در آمریکا»، این دیدگاه را در مقاله‌ای که ۱۶ اکتبر در وب‌سایت «وی آر دِ مایتی» منتشر شد، مطرح کرد.

لین در این مقاله نوشت: «حمایت از اقلیم کوردستان یک اقدام خیریه نیست، بلکه سرمایه‌گذاری در راستای منافع آمریکاست.»

وب‌سایت «وی آر دِ مایتی» نیز تصریح کرد که دیدگاه‌های مطرح‌شده در این مقاله متعلق به نویسنده است و لزوماً بازتاب‌ دهنده مواضع سازمان‌ها و نهادهای نام‌ برده‌ شده نیست.

 

پیشینه تاریخی همکاری آمریکا با متحدان محلی

لین روابط ایالات متحده و کورد را در چارچوب بحثی گسترده‌تر درباره نقش متحدان محلی در راهبرد نظامی آمریکا بررسی کرد. او با اشاره به کمک‌های خارجی به نیروهای آمریکایی در جریان جنگ استقلال این کشور، یادآور شد که ایالات متحده نیز در مسیر دستیابی به استقلال، از حمایت نظامی و مالی دیگر کشورها بهره‌مند شده است.

به نوشته او، همکاری با نیروهای محلی در طول تاریخ، یکی از مؤلفه‌های مهم پیشبرد اهداف امنیتی آمریکا بوده است؛ به‌ گونه‌ای که واشینگتن در عملیات خارج از مرزهای خود بارها به نیروهای بومی، گروه‌های مسلح محلی و دیگر شرکا اتکا کرده است.

لین آغاز شکل‌گیری روابط آمریکا با کورد در عراق در دوران معاصر را به سال ۱۹۹۱ و پس از جنگ خلیج فارس مرتبط دانست. در آن زمان، ایجاد مناطق امن و اعمال محدودیت پرواز در بخش‌هایی از عراق، به فراهم شدن زمینه‌های شکل‌گیری و توسعه دولت اقلیم کوردستان کمک کرد.

او سپس به جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ اشاره کرد و نوشت که نیروهای پیشمرگ در عملیات علیه حکومت صدام حسین، علاوه بر مشارکت مستقیم در نبردها و برخورداری از شناخت میدانی از منطقه، همکاری نزدیکی با نیروهای عملیات ویژه آمریکا داشتند.

به گفته لین، صدها تن از نیروهای پیشمرگ در جریان عملیات «آزادی عراق» جان خود را از دست دادند. او در عین حال خاطرنشان کرد که اقلیم کوردستان در طول این دوره، در مقایسه با بسیاری از مناطق دیگر عراق، از ثبات نسبی برخوردار بود.

 

نقش پیشمرگ در جنگ علیه داعش

لین بخش مهمی از استدلال خود را بر همکاری نیروهای پیشمرگ با آمریکا در نبرد علیه گروه داعش متمرکز کرد.

پس از آنکه داعش در سال ۲۰۱۴ بخش‌های گسترده‌ای از عراق و سوریه را به تصرف خود درآورد، نیروهای آمریکایی در چارچوب ائتلاف بین‌المللی مبارزه با این گروه، بار دیگر در عراق حضور یافتند. در این مرحله، نیروهای پیشمرگ به یکی از شرکای اصلی محلی واشینگتن تبدیل شدند.

لین نوشت که بیش از یک‌هزار و ۳۰۰ تن از نیروهای پیشمرگ در جریان این کارزار کشته شدند. او همچنین تأکید کرد که نیروهای کورد نقشی کلیدی در شکست قلمرو تحت کنترل داعش در عراق تا دسامبر ۲۰۱۷ ایفا کردند.

از دیدگاه او، این سابقه همکاری، هم از منظر اخلاقی و هم از نظر راهبردی، ضرورت حفظ روابط آمریکا با اقلیم کوردستان را تقویت می‌کند.

لین هشدار داد که کنار گذاشتن متحدان محلی پس از سال‌ها همکاری نظامی و اتکا به آن‌ها در دوران جنگ، می‌تواند به اعتبار واشینگتن آسیب برساند و اعتماد دیگر دولت‌ها و نیروهایی را که در حال بررسی همکاری با آمریکا هستند، تضعیف کند.

 

نگرانی‌ها درباره آینده حمایت نظامی آمریکا

این اظهارات در شرایطی مطرح شده است که حضور نظامی آمریکا در عراق و سازوکارهای همکاری امنیتی میان دو طرف در حال تغییر است.

لین با اشاره به خروج مجدد نیروهای آمریکایی از عراق در ماه سپتامبر، استدلال کرد که تغییر در الگوی حضور نظامی واشینگتن نباید به معنای پایان حمایت از نیروهای کورد باشد.

او همچنین مدعی شد که سازوکارهای تأمین مالی نیروهای نظامی کورد از سوی آمریکا قرار است از سال ۲۰۲۷ پایان یابد و تفاهم‌نامه میان وزارت دفاع ایالات متحده و وزارت امور پیشمرگ دولت اقلیم کوردستان نیز در سپتامبر ۲۰۲۶ منقضی شده است.

به ارزیابی لین، چنین تحولاتی ممکن است توانایی اقلیم کوردستان برای تأمین امنیت خود و ادامه ایفای نقش به‌ عنوان شریکی قابل‌اتکا برای واشینگتن را تضعیف کند.

او این نگرانی را در چارچوب تنش‌ها و درگیری‌های گسترده‌تر منطقه‌ای مرتبط با آمریکا و ایران مطرح کرد. به گفته لین، اقلیم کوردستان در جریان این تحولات با بیش از ۶۰۰ حمله پهپادی و موشکی علیه اهداف نظامی و غیرنظامی مواجه شده است؛ حملاتی که به تلفات انسانی و خسارات زیرساختی انجامیده‌اند.

لین همچنین خاطرنشان کرد که دیگر شرکای آمریکا در خاورمیانه، از جمله عربستان سعودی، کویت، قطر، بحرین و اردن، نیز با پیامدهای امنیتی و سیاسی این درگیری‌ها روبه‌رو شده‌اند.

 

اعتبار آمریکا و رقابت راهبردی با چین

از نظر لین، مسئله اصلی فراتر از حمایت مالی یا نظامی از یک شریک مشخص است. او معتقد است کشورهایی که میزبان نیروهای آمریکایی هستند یا با واشینگتن همکاری امنیتی دارند، به‌ طور مستمر هزینه‌ها و مزایای این روابط را ارزیابی می‌کنند.

به باور او، نحوه مدیریت روابط آمریکا با شرکای کنونی خود، بر ارزیابی دیگر کشورها از میزان قابل‌ اعتماد بودن واشینگتن تأثیر خواهد گذاشت.

لین در همین زمینه به رقابت راهبردی آمریکا با چین اشاره کرد و هشدار داد که اگر دولت‌ها به این نتیجه برسند که همکاری با واشینگتن، بدون تضمین حمایت بلندمدت و قابل‌اتکا، خطرات قابل‌توجهی برای آن‌ها به همراه دارد، ممکن است به‌ دنبال ایجاد یا گسترش روابط راهبردی جایگزین بروند.

با این حال، استدلال لین به معنای ضرورت تداوم نامحدود حمایت آمریکا بدون هیچ‌گونه تغییر نیست. محور اصلی دیدگاه او این است که واشینگتن باید پیش از تضعیف سازوکارهای حمایتی از شرکای خود، ارزش راهبردی متحدانی را که بارها در کنار نیروهای آمریکایی جنگیده‌اند، به‌ دقت ارزیابی کند.

 

نیروی پیشمرگ؛ شریکی راهبردی در محاسبات واشینگتن

لین نیروهای کورد در عراق را از جمله قابل‌اعتمادترین شرکای منطقه‌ای ایالات متحده توصیف کرد و سابقه همکاری آن‌ها در جنگ عراق و نبرد علیه داعش را شاهدی بر اهمیت اتحاد با نیروهای محلی دانست.

او در پایان، بار دیگر به تجربه تاریخی آمریکا در دوران جنگ استقلال اشاره کرد و یادآور شد که حتی قدرت‌های نظامی بزرگ نیز به‌ ندرت می‌توانند اهداف خود را به‌ تنهایی پیش ببرند.

از نگاه لین، واشینگتن در خاورمیانه باید علاوه بر هزینه‌های کوتاه‌مدت حمایت از شرکایی مانند اقلیم کوردستان، پیامدهای بلندمدت تصمیم‌های خود برای اعتبار و نفوذ آمریکا را نیز در نظر بگیرد؛ به‌ ویژه اگر نیروهایی که در کنار نظامیان آمریکایی جنگیده‌اند، به این برداشت برسند که با تغییر شرایط میدانی، تعهدات و روابط پیشین نیز پایان می‌یابد.

ب.ن