فیلم کوتاه «دریای امید» جایزه بهترین فیلم فرهنگ بومی آسیا را کسب کرد
اربیل (کوردستان۲۴) – فیلم کوتاه «دریای امید» (SEA OF HOPE)، ساخته جبرئیل ابوبکر رحمان، در دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فرهنگ بومی (INCUFF 2026) در شهر دنیزلی ترکیه، جایزه بهترین فیلم فرهنگ بومی آسیا را از آن خود کرد؛ موفقیتی که به گفته کارگردان، افتخاری برای سینمای کوردستان و عراق به شمار می‌رود.
جبرئیل ابوبکر رحمان با اعلام این خبر گفت این جایزه در جشنواره‌ای به دست آمده است که ۳۸۰۰ فیلم از ۶۴ کشور جهان در آن شرکت داشتند. از میان آثار حاضر در جشنواره، ۴۴ فیلم به بخش رقابت رسمی راه یافتند و ۱۲ فیلم نیز به عنوان نامزدهای نهایی انتخاب شدند. در نهایت، فیلم «دریای امید» موفق شد جایزه بهترین فیلم فرهنگ بومی آسیا را کسب کند.
روایتی از جنگ، آوارگی و امید به زندگی
«دریای امید» داستان انسان‌هایی را روایت می‌کند که در شرایط جنگ، آوارگی، رنج و خطر، در جست‌وجوی امنیت، آزادی و زندگی بهتر هستند و برای رسیدن به آینده‌ای روشن‌تر، مسیرهایی دشوار و گاه خطرناک را پشت سر می‌گذارند.
جبرئیل رحمان با اشاره به مسیر تولید و فعالیت سینمایی خود، این موفقیت را حاصل تلاش، صبر، باور و علاقه به سینما دانست و تأکید کرد که پیمودن این مسیر، در بسیاری از مواقع، بدون برخورداری از حمایت‌های گسترده امکان‌پذیر بوده است.
تلاشی برای معرفی سینمای کوردستان و عراق به جهان
کارگردان «دریای امید» این جایزه را فراتر از یک دستاورد شخصی توصیف کرد و گفت که این موفقیت فرصتی برای بازتاب صدای انسان‌هایی است که رنج‌هایشان باید دیده شود و همچنین زمینه‌ای برای معرفی توانمندی‌های سینمای کوردستان و عراق به مخاطبان جهانی فراهم می‌کند.
او سینما را زبانی مشترک میان انسان‌ها دانست که می‌تواند از مرزها عبور کند، مردم را به یکدیگر نزدیک سازد و حتی در دشوارترین شرایط، پیام امید را به مخاطبان منتقل کند.
جبرئیل رحمان در پایان از برگزارکنندگان جشنواره INCUFF 2026 و تمامی افرادی که برای این فیلم و پیام انسانی آن ارزش قائل شده‌اند، قدردانی کرد و این جایزه را انگیزه‌ای تازه برای ادامه فعالیت‌های سینمایی خود دانست.
کسب این جایزه، گامی دیگر در مسیر معرفی آثار سینمایی کوردستان و عراق در عرصه بین‌المللی است؛ آثاری که با پرداختن به موضوعات انسانی، از جمله جنگ، آوارگی و جست‌وجوی زندگی بهتر، تلاش می‌کنند مخاطبان فراتر از مرزهای جغرافیایی را با تجربه‌های مشترک انسانی پیوند دهند.
ب.ن