Hayal kırıklığı derbisi

Bir arınma umuduyla gittiğimiz Amedspor - Şanlıurfaspor maçından Silîvalı Çekirdekçi Nuri’nin kitaba emniyet güçlerinden daha emin ve güvenilir bakan içtenliğiyle başladık. Çünkü Tüyap’ın 7’nci Diyarbakır Kitap Fuarı’nda Avesta yayınlarından çıkan Amedspor Kaos ve Direniş kitabım için düzenlenen imza etkinliğinden hemen sonra maça yetişmek üzere dostum Hamid Omerî ve Leyla Bênavko ile birlikte protokoldeki yerimizi aldık. Polis barikatı ve tel örgülere takıldığı içeri alınmayan kitaplarımız Farqînli çekirdekçi güvenli tablasında kaldığı için, onlardan ayrı düşmenin hüznüyle biz de bütünüyle kendimizi o büyülü atmosfere teslim ettik. Gelin görün ki işler hiç de umduğumuz gibi başlamadı.

Amedspor’da 17,18,19,ve 20 numaralı oyuncuların isimlerini bilmiyorum. Bugün sahada gördüklerimi ifade ediyorum. Numarasını saydığım bu oyuncular ne tek hamlede topu kontrol etme becerisine sahip ne de kontrol ayağı ile hamle ayağının farkını biliyor. Özellikle 20 numaralı oyuncu fundemental olarak, altyapı oyuncularının bile gerisinde. Sol ayağı ona avantaj sağlayacağı yerde dezavantajına dönüşmüş durumda. Bir bu oyuncuların çoğu sokak topçusu gibi adeta alay edercesine topu ayağının üst kenarıyla kontrol etmeye çalışıyor, bu yetmezmiş gibi Ronaldo özentisi içinde, topu ayağının altıya sürmeye çalışıyor. Bu kadarı olmaz. Genellikle tek ayaklı solaklar, yumuşak ayak bileklerine sahip olurlar, bunlarda bu bile yok, top sanki taşa tahtaya çarpmış gibi sekiyor.

Daha da kötüsü 55 numara hariç hiç bir oyuncunun oyun görüşü yok. Pozisyon bilgisi çok düşük ve inanılmaz tembeller. Topu çok seviyorlar bu belli ama alami cihan olsan topla buluşma süren 3 dakikayı geçmez. Pres söz konusuyken hepsi yalancı pehlivan gibi gölge pres yapıyor.

55 numaralı oyuncu futbolu biliyor ama o da inanılmaz ağır. Bir kaç pozisyonda havaya bile sıçrayamadı. Ve galiba maç kondisyon da çok yetersiz. 7 numaralı oyuncu, top ayağına geçtiğimde kafasını kaldırmaktan korkuyor. Kafasını kaldırıp pozisyonun imkanlarını göremiyor. Pozisyonu yorumla gücüne zihinsel olarak erişmiş değil.

Defans çok geride konum alıyor. Taraftar ya da futbol yorumcusu, teknik direktöre, şu oyuncuyu niye oynatmadın diyemez. Şu oyuncuyu oynat da diyemez. Bu laflar etik değil, ahlaki değil. Kimi oynatıp oynatmayacağı teknik direktörün bileceği iştir. Bu konuda kelam etmek taraftar ve futbol yorumcusuna düşmez.

Taraftar oyuna bakar, yorumcu oyunu değerlendirir. Oynanan oyunu ve oynatılan oyuncunun performansını eleştirir. Hepsi bu.

Gerisi oyuncu lobiciliğidir. Gerisi oyuncu şakşakçılığıdır. Oyunu eleştirin. Oynayan oyuncunun performansını lime lime edin. Ama hocaya niye bunu oynatmıyorsun demeyin. Buna hiç kimsenin hakkı yok.

Asla skor bağımlısı olmayın. Oyuna bağlanın. Skorları alkışlamayın ama iyi oyunları ayakta alkışlayın. Biz bu oyunu seviyoruz. Amedspor her maçını iyi oynasın başımın üstünde yeri var. Ama kötü oynayıp maç kazanmayı hiç kimse takdir etmemi beklemesin. İyi oyna, yenil, ciğerimsin. İyi oyunu ödüllendirelim. İyi oyunu teşvik edelim. İyi oyunun arkasında duralım.

*kurdistan24.net/tr’de yayımlanan yazılar, yazarların görüşlerini yansıtmaktadır. Yazılar K24 Medya’nın kurumsal bakışıyla örtüşmeyebilir. Yazıların tüm hukuki sorumluluğu yazarlarına aittir.