بغداد در آستانه تظاهرات؛ نیروهای امنیتی به حالت آماده‌باش درآمدند

همزمان با ترس از تکرار تظاهرات مردمی، مقامات بغداد تمامی مرخصی‌های اعضای نیروهای امنیتی را لغو کردند و تمامی نهادهای نظامی و امنیتی پایتخت را در بالاترین سطح آماده‌باش قرار دادند.

شنبه، ۲۴ اکتبر ۲۰۲۶، در تحولی امنیتی پیش‌بینی‌شده و از ترس ازسرگیری موج اعتراضات در پایتخت عراق، تمامی نهادهای امنیتی در بغداد به بالاترین سطح آماده‌باش درآمدند.

بر اساس اطلاعات دیلان بارزان، خبرنگار کوردستان۲۴ در بغداد، مقامات امنیتی عراق تصمیم گرفته‌اند تمامی مرخصی‌های نیروهای امنیتی را لغو کرده و پرسنل خود را به محل کار فراخوانند.

این اقدام فشرده شامل سازمان مبارزه با تروریسم عراق، فرماندهی پلیس فدرال و تمامی یگان‌های پلیس داخلی می‌شود تا با تمامی تجهیزات و نیروها در خیابان‌ها و چهارراه‌های اصلی شهر مستقر شوند.

این تحرک و آماده‌باش شدید مقامات بغداد در حالی است که هواداران و فعالان جنبش «تشرین» از چند روز پیش در شبکه‌های اجتماعی برای ازسرگیری تظاهرات گسترده به مناسبت سالگرد اعتراضات سراسری سال ۲۰۱۹ فراخوان داده‌اند. نهادهای امنیتی نیز می‌خواهند از طریق کنترل پیشگیرانه میادین اصلی، از هرگونه تجمع و ناآرامی امنیتی جلوگیری کنند.

 

جنبش «تشرین»

جنبش «تشرین» یک خیزش و اعتصاب سراسری و بی‌سابقه مردمی در عراقی است که از اول اکتبر ۲۰۱۹ (۹ مهر ۱۳۹۸) آغاز شد. این جنبش عمدتاً توسط جوانان، دانشجویان و اقشار محروم جامعه و به‌دور از رهبری احزاب سنتی سیاسی شکل گرفت.

مهم‌ترین ابعاد و ویژگی‌های جنبش تشرین عبارتند از:

مطالبات اصلی: معترضان علیه فساد گسترده دولتی، ناکارآمدی ساختار سیاسی، بیکاری شدید، ضعف خدمات عمومی (مانند برق و آب) و همچنین دخالت‌های خارجی در امور عراق به خیابان‌ها آمدند و خواستار «سرنگونی رژیم سیاسی» و تغییر قانون اساسی شدند.

کانون اعتراضات: این جنبش در بغداد (به‌ویژه در میدان تحریر و پل‌های منتهی به منطقه سبز) و استان‌های جنوبی و مرکزی عراق (مانند ذی‌قار، بصره، نجف و کربلا) بیشترین تجمع و فعالیت را داشت.

پیامدها و تلفات: این اعتراضات با سرکوب شدید مواجه شد که به کشته شدن صدها تن و زخمی شدن هزاران نفر از معترضان انجامید. با این حال، فشار شدید این جنبش باعث استعفای دولت وقت به ریاست «عادل عبدالمهدی» و تصویب قانون جدید انتخابات شد.

نمادها: میدان تحریر بغداد، نصب خیمه‌های اعتصاب، استفاده از خودروهای سه چرخ (تک‌تک) برای انتقال مجروحان، و هنر خیابانی (دیوارنگاره‌ها) از نمادهای ماندگار این جنبش هستند.

برگزاری سالگرد این اعتراضات در ماه‌های اکتبر هر سال، همواره با یادآوری مطالبات محقق‌نشده و آماده‌باش نیروهای امنیتی در عراق همراه است.