از پناهندگی تا موفقیت؛ جشن ۵۰ سالگی کوردهای نشویل
در یک تجمع مردمی پرشور، جامعه کوردستانی در شهر نشویل ایالت تنسی آمریکا، پنجاهین سالگرد ورود نخستین گروه از مهاجران کورد به ایالات متحده را گرامی داشتند.
این مراسم رنگوبویی عاطفی و تاریخی داشت و با حضور بسیاری از پیشگامانی برگزار شد که در دهه هفتاد قرن گذشته به عنوان پناهنده و مهاجر راهی آمریکا شدند و در ادامه، یکی از موفقترین و منسجمترین جوامع خاورمیانهای را در ایالات متحده پایهگذاری کردند.
حکمت بامرنی، مسئول شاخه پارت دمکرات کوردستان در آمریکا، در گفتوگو با کوردستان۲۴ با مرور خاطرات آن دوران حساس گفت: پس از وقفە انقلاب ایلول (سپتامبر)، تصمیمی راهبردی برای اعزام جمعی از کادرهای برجسته و روشنفکران به خارج از کشور گرفته شد تا مبارزه و خدمت به مسئله کورد ادامه یابد. در سال ۱۹۷۶، ما گروهی حدوداً ۷۰۰ نفره بودیم که وارد آمریکا شدیم و این روند تا سال ۱۹۸۷ ادامه داشت.
بامرنی درباره هدف از برگزاری این تجمع توضیح داد: بسیاری از دوستان و همرزمان با ما تماس گرفتند و اشتیاق شدید خود را برای دیدار مجدد ابراز کردند؛ چرا که برخی از ما نزدیک به نیم قرن بود یکدیگر را ندیده بودیم. از این رو، ما در شاخه هفتم اقدام به سازماندهی این رویداد کردیم. امیدواریم بتوانیم دوستان و پیشمرگههای انقلاب ایلول را در اینجا گرد هم آوریم تا خاطرات تجدید شوند و مراتب سپاسگزاری خود را از انقلاب ایلول و همچنین دولت آمریکا که پذیرای ما بود، اعلام کنیم.
عبدالله آکریی، یکی از پیشگامانی که در سال ۱۹۷۶ به عنوان پناهنده وارد آمریکا شد، با افتخار از مسیر طیشده و چشمانداز آینده به کوردستان۲۴ گفت: در اول ماه مه ۱۹۷۶ وارد نشویل شدیم. ما نخستین گروهی بودیم که به عنوان پناهنده از تهران به این کشور آمدیم.
پیش از آن تاریخ، تعداد کوردها در آمریکا از تعداد انگشتان دست فراتر نمیرفت و حضورشان عمدتاً به دانشجویان یا دیپلماتها محدود میشد.
آکریی با لحنی خوشبینانه افزود: به خواست خدا، جامعه کوردی آینده بهتری خواهد ساخت. تمام امید ما به فرزندانمان است و میکوشیم آنان به بالاترین سطح از آموزش و تربیت دست یابند. ما خوشبین هستیم که در آینده نمایندگانی از کوردها در کنگره و مجلس سنای آمریکا داشته باشیم.
طی پنج دهه گذشته، کوردهای آمریکا توانمندی خود را در ساخت جامعهای قوی و تأثیرگذار به اثبات رساندهاند. آنان با وجود جمعیت کم در بدو ورود، توانستند صدها کسبوکار و پروژه اقتصادی موفق را تأسیس کنند.
حضور آنان تنها به بخش اقتصادی محدود نماند، بلکه نقش برجستهای در عرصههای علمی و محافل دانشگاهی ایفا کردند تا ثابت کنند مهاجرت تنها جستجوی یک پناهگاه امن نبوده، بلکه آغاز یک داستان موفقیت الهامبخش در خاک آمریکا بوده است.