بحران تنگه‌ی هرمز و خطر گرسنگی برای بیش از ۴۵ میلیون انسان

خورخه موریرا دا سیلوا، مدیر دفتر خدمات پروژه‌های سازمان ملل متحد
خورخه موریرا دا سیلوا، مدیر دفتر خدمات پروژه‌های سازمان ملل متحد

سازمان ملل متحد از ایالات متحده‌ی آمریکا و جمهوری اسلامی ایران خواست فورا اجازه‌ی عبور کشتی‌های حامل کود شیمیایی از تنگه‌ی هرمز را صادر کنند و هشدار داد که ادامه‌ی ممانعت از انتقال اقلام کشاورزی، خطر قحطی و فقیر شدن ده‌ها میلیون انسان را در کشورهای فقیر به همراه دارد.

خورخه موریرا دا سیلوا، مدیر دفتر خدمات پروژه‌های سازمان ملل متحد (UNOPS)، روز شنبه ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶، طی سخنرانی در نشست بین‌المللی آب‌وهوا (COP31) در شهر آنتالیای ترکیه اعلام کرد که پیام مشترکی به واشنگتن و تهران ارسال کرده است تا همزمان با مذاکراتشان برای دستیابی به توافقی جامع، راهکاری فوری، موقت و محدود برای کود شیمیایی بیابند؛ به گونه‌ای که روزانه به پنج فروند کشتی حامل کود اجازه‌ی عبور از تنگه‌ی هرمز داده شود.

این مقام سازمان ملل که همزمان سرپرستی تیم ویژه‌ی سازمان ملل برای تسهیل انتقال امن کود را نیز بر عهده دارد، فاش کرد که پیش از آغاز جنگ، یک‌سوم کود شیمیایی جهان از طریق تنگه‌ی هرمز صادر می‌شد، اما پس از اعمال محدودیت‌ها از سوی تهران بر کشتیرانی در این تنگه و محاصره‌ی دریایی ایران توسط آمریکا، قیمت کود شیمیایی در بازارهای بین‌المللی ۳۰ درصد افزایش یافته و زنجیره‌ی تأمین مواد غذایی مختل شده است.

دا سیلوا، با تأکید بر پیامدهای فاجعه‌بار این بحران برای کشورهای فقیر گفت که در کشوری مانند سودان، به دلیل این وضعیت، قیمت مواد غذایی طی شش ماه گذشته دو برابر شده است، در نپال کشاورزان توانایی خرید کود را از دست داده‌اند و کشورهای دیگری همچون کنیا، موزامبیک، سومالی، بنگلادش و سریلانکا نیز متحمل خسارات سنگینی شده‌اند.

مدیر دفتر خدمات پروژه‌های سازمان ملل متحد در بخش دیگری از سخنان خود در آنتالیا هشدار داد که اگر فصل کشت در مناطق مختلف جهان از دست برود، بیش از ۴۵ میلیون نفر در سراسر جهان با ناامنی شدید غذایی و قحطی روبه‌رو خواهند شد و همزمان ۳۰ میلیون انسان دیگر نیز به زیر خط فقر مطلق سقوط خواهند کرد.

دا سیلوا، تأکید کرد که سازمان ملل متحد سیستم دقیق و پیشرفته‌ای را آماده کرده است تا طی هفت تا ده روز آینده، روند انتقال امن کشتی‌های کود شیمیایی در تنگه‌ی هرمز آغاز شود؛ به این شرط که آمریکا و ایران این مسئله‌ی بشردوستانه را از مناقشات نظامی خود تفکیک کرده و اجازهه‌ی اجرای آن را بدهند.