Romana Meha Hesen “Benê Navikê” bo Kurdî hat wergerandin

Navenda Nûçeyan (K24) – Yekem romana romannivîsa Kurd Meha Hesen ji zimanê Erebî bo zimanê Kurdî (zaravayê Kurmancî) bi sernavê “Benê Navikê” ji aliyê Siyamend Birîm ve hat wergerandin.

Wergêr û medyakarê Kurd Siyamend Birîm romana “Benê Navikê” ya romannivîsa Kurd Meha Hesen ji zimanê Erebî wergerand Kurdî (zaravayê Kurmancî) û ew roman ji aliyê weşanxaneya AVA'yê hat çapkirin û weşandin.

Romannivîsa Kurd Meha Hesen ji  bajarê Efrînê yê Rojavayê Kurdistanê ye, li bajarê Helebê zaroktiya xwe derbas kiriye û xwendiye û ji sala 2005an ve koçberî Fransayê bûye û heta niha lê dimîne.

Meha Hesen heta niha 15 roman bi zimanê Erebî nivîsandine û di qada wêjeya Erebî de bi awayekî berfireh tê nasîn, gelek xelat wergirtine û gelek romanên wê ji bo xelatên mezin hatin pêşkêşkirin, ji wan jî, di sala 2005an xelata Hillman/Hammt ya ji aliyê rêxistina Amerîka Human Writs Watch ve tê pêşkêşkirin wergirtiye, du romanên wê (Benê Navikê û Keçên Çîrokbêj) sala 2010 û 2015 derbasî lîsteya dirêj a Xelata Navdewletî ya Romana Erebî (Poker) bûne û romana wê (Taxa Matmayînê) sala 2020 derbasî lîsteya kurt a xelata Necîb Mehfûz bûye.

Wergêr Siyamend Birîm li ser vê berhema xwe ji K24ê re got: “Tiştê ku hîşt ez vê romanê hilbijêrim û wergerînim Kurdî ew e, bûyerên vê romanê li Heleb, Efrîn û Parîsê ne û Meha Hesen tê de ronahiyê dixe ser hevkêşeyên civakî, siyasî û aborî yên civaka Kurdî li Efrîn û Helebê û xem û kêşeyên Kurdan ên li ser nasnameyê, hebûn, welat û girêdana bi xakê ve bi awayekî ramyarî û felsefî vedibêje.”

Siyamend Birîm got jî: “Romanivîs Maha Hassan, bi vê romana xwe mirov bi kok û rîşeyên wî ve girê dide, heger ew bi kû ve biçe û çendî ji cihê navikê wî hatiye çandin bi dûr bikeve jî, deziyekî veşartî wî ber bi xwe ve dikişîne û di dûriyê de her di bêaramî, bêtebatî û bêhêminyê de dimîne.”

Ji aliyê xwe ve, romannivîs Meha Hesen jî li ser wergerandina berhema wê bo zimanê Kurdî ji K24ê re got: “Wergerandina romana min bo zimanê Kurdî yê ku malbat û gelê min pê diaxive, cihê dilxweşiyê ye. Her tim digot ku giyanê nivîsên min yên bi Erebî, Kurdî ye. Îro hest dikim ku nîvê min ê din temam bû: Giyan û Ziman. Ev jî min vedigerîne bo welatê min ê lê ji dayik bûme, cihê navika min lê hatiye çandin.”