روحانی بر حضور اقلیتهای مذهبی در مدیریت کشور تاکید کرد
« همه را در موقع انتخابات پای صندوق دعوت میکنیم، ولی منصب مدیریتی به آنها نمیدهیم».
K24 - اربیل
حسن روحانی رئیس جمهوری ایران گفته است اگر اقلیتهای مذهبی حقوق برابر ندارند، نباید مالیات بدهند و سربازی هم بروند.
خبرگزاری ایلنا گزارش داد که روحانی روز چهارشنبه هشتم شهریور، بر حضور اقلیتهای مذهبی، زنان و جوانان در مدیریت کشور تاکید کرد.
وی پرسیده است «مگر مذاهب دیگر جزو ملت ایران نیستند؟ پس از آنها مالیات نگیریم و آنها را به سربازی نبریم. اگر قرار باشد تکلیف آنها مثل همه باشد، پس حقوقشان هم باید مثل همه باشد».
تاکید روحانی بر مشارکت اقوام در مدیریت کشور همزمان است با تشکیل کابینه دولت از سوی وی که هیچ یک از نمایندگان اقلیتهای مذهبی و ملی در کابینه جا نگرفتند.
نمایندگان کرد و بلوچهای ایران در آستانه تشکیل کابینه بر ضرورت مشارکت در کابینه دوم دولت روحانی تاکید کردند و فراکسیون نمایندگان اهل سنت در مجلس از حسن روحانی خواسته بود که در بین وزیران پیشنهادی دولت دوازدهم، نخبگان اهل سنت کشور نیز حضور پررنگ داشته باشند.
اما روحانی در آخرین سخنرانی خود در مورد دلایل معرفی نشدن وزیر اهل سنت و زنان در کابینه دوم خود سکوت کرد.
اما هماهنگی روحانی با خامنهای برای کلیت کابینه دوازدهم بیشترین انتقاد اصلاحطلبان در پی داشت.
وی چند روز پس از معرفی کابینه جدید، تحت فشار زنان و اصلاحطلبان سه زن را در معاونت رئیس جمهور برای امور زنان و خانواده، حقوقی و امور شهروندی منصوب کرد.
پیشتر ناصر مکارم شیرازی ار مراجع تقلید شیعه مانع انتخاب محمدقسیم عثمان نماینده کرد در هیات رئیسه مجلس شده بود.
روحانی همچنین گفته است «چطور همه را در موقع انتخابات پای صندوق دعوت میکنیم، ولی منصب مدیریتی به آنها نمیدهیم. اگر به آنها منصب نمیدهیم، بگوییم فقط یک گروه به پای صندوقهای رای بیاید».
حاصل داسه نماینده سابق مجلس شورای اسلامی گفته است برخی از مراجع شیعه ساکن قم در تماس با حسن روحانی و برخی از رهبران اصلاح طلبان خواستار معرفی نکردن وزیر اهل سنت در کابینه شده بودند.
اهل سنت در ایران در انتخابات ریاست جمهوری ۲۹ اردیبهشت 1396 از حسن روحانی حمایت کردند و استانهای کردستان با ۷۵ درصد و سیستان و بلوچستان با حدود ۷۳ درصد، بیشترین رای را به او دادند.
کردها در ایران بیش از آنکه خود را اقلیت مذهبی بنامند، بر هویت کردی خود تاکید میکنند و خواستار به رسمیت شناختن زبان کردی در مراکز آموزشی، بویژه وزارت آموزش و پرورش و مشارکت آنها در تصمیمگیری کلان و مدیریت مناطق کردنشین هستند.