هنرمند پیکرتراش شرق کوردستان درگذشت

پیکرتراش برجسته‌ی اهل بوکان، پس از چهار دهه فعالیت هنری و خلق بیش از ١٦٠٠ اثر چوبی، در ٦٥ سالگی بدرود حیات گفت

عثمان رحمان‌زاده، هنرمند فقید پیکرتراش اهل بوکان، پس از حدود ٤٠ سال فعالیت هنری، بر اثر بیماری درگذشت. پیکر وی با حضور پرشور جمع کثیری از مردم منطقه، در زادگاهش، روستای ناچیت از توابع شهر بوکان، به خاک سپرده شد.

این هنرمند در طول ٣٧ سال عمر هنری خود، بیش از ١٦٠٠ پیکر چوبی خلق کرد. وی پس از برگزاری ده‌ها نمایشگاه در شرق کوردستان و دیگر شهرهای ایران و همچنین چند کشور دیگر، در سال ٢٠١٨، موزه‌ای را با هزینه‌ی شخصی خود در روستایش تأسیس کرد.

موزه‌ی استاد عثمان شامل ٢٠  اتاق  است که بیش از ١٦٠٠ پیکر چوبی را در خود جای داده است. این موزه که سالانه هزاران گردشگر از آن بازدید می‌کنند، برای مردم کوردستان و به‌ویژه نسل جوان شهرنشین که با آداب و رسوم و زندگی روستایی آشنا نیستند، مکانی جذاب و همچنین برای پژوهشگران فرهنگ کوردی و کوردستان‌شناسی مفید است.

استاد عثمان، که شغل اصلی‌اش بنّایی بود، اما از سرِ علاقه‌ی شخصی به کار پیکرتراشی روی آورد و از این طریق، پوشش، آداب و رسوم و فرهنگ کوردی و زندگی روستاییان کوردستان، به‌ویژه منطقه‌ی مکریان را به نمایش می‌گذاشت.

جعفر عادلی، ساکن روستای داشبند بوکان، به کوردستان٢٤ گفت: "استاد عثمان، انسانی بسیار محترم و محبوب همگان بود. حضور این همه مردم در مراسم خاکسپاری‌اش، نشانه‌ی بزرگی و محبوبیت آن مرد است." 

هیوا باهنر، ساکن امیرآباد بوکان نیز بیان داشت: "استاد عثمان، از چوب خشک، فرهنگ و آداب و رسوم کوردی را زنده می‌کرد." 

مبین اسماعیل‌نیا، ساکن بوکان، نیز گفت: "کارهای استاد عثمان برای ما بسیار ارزشمند است، چرا که فرهنگ و زندگی روستانشینان را به ما می‌شناساند."

استاد عثمان، به مدت ٣٧ سال با عشقی بی‌بدیل و بدون هیچ‌گونه حمایتی، پیکرهای چوبی را می‌تراشید و فرهنگ و آداب و رسوم کوردی را در قالب پیکرهایش به تصویر می‌کشید. سرانجام در سن ٦٥ سالگی درگذشت و در نزدیکی موزه‌ی خود به سوی سرای ابدی بدرقه شد، اما میراثی گران‌بها برای کوردستان بر جای گذاشت که سالیان متمادی، نام و یاد استاد عثمان رحمان‌زاده را زنده نگاه خواهد داشت.