امروز با سالروز درگذشت ادریس بارزانی رهبر مبارز کورد مصادف است

ادریس بارزانی نقش بارزی در مبارزات حق‌طلبانه‌ی مردم کوردستان ایفا نمود

امروز شنبه، ۳۱ ژانویه ۲۰۲۶ (۱۱ بهمن ۱۴۰۴ )، ۳۹ سال از درگذشت مبارز و رهبر شناخته‌شده‌ی کورد، ادریس مصطفی بارزانی می‌گذرد. ادریس بارزانی شخصیتی بود که زندگی خویش را وقف مبارزه در راه آرمان‌های روای ملتش کرد و همواره به‌عنوان پل ارتباطی میان جریان‌های سیاسی و مؤلفه‌های گوناگون کوردستان نقش‌آفرینی می‌کرد.

ادریس بارزانی در سال ۱۹۴۴ (۱۳۲۳ ) در روستای بارزان دیده به جهان گشود؛ دورانی حساس که با تحولات شگرفی همچون قیام سوم بارزان و تأسیس جمهوری دمکراتیک کوردستان در مهاباد هم‌زمان بود.

پس از فروپاشی جمهوری و عزیمت پدرش، ملامصطفی بارزانی، به اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۴۷، ادریس بارزانی چهار ساله به همراه خانواده‌اش به مدت ۱۱ سال به شهرهای جنوبی عراق تبعید شد و زندگی دشوار و پرمشقتی را در شهرهای بصره، موصل و بغداد سپری کرد.

با آغاز قیام ایلول در سال ۱۹۶۱ (۱۳۴۰ )، ادریس بارزانی به‌عنوان پیشمرگه‌ای شجاع و فرمانده‌ای لایق، مشارکتی فعال داشت. به دلیل شایستگی‌ها و توانمندی‌هایش، به‌سرعت مورد اعتماد ملامصطفی بارزانی قرار گرفت و مسئولیت‌های سنگینی به وی واگذار شد. او نقشی حیاتی در مذاکرات توافق‌نامه ۱۱ مارس ۱۹۷۰ ایفا کرد که یکی از دستاوردهای تاریخی جنبش آزادی‌خواه کورد محسوب می‌شود.

پس از توقف قیام ایلول در پی امضا و اجرای توافق‌نامه‌ی الجزایر توسط شاه سابق ایران و حکومت بعثی عراق در سال ۱۹۷۵، ادریس بارزانی دوشادوش برادرش، پرزیدنت مسعود بارزانی، نقشی بنیادین در آغاز قیام گولان، سازماندهی مجدد نیروی پیشمرگه و تداوم مبارزه ایفا کرد. در آن مقطع دشوار، او مسئولیت سرپرستی آوارگان پس از رویدادهای ۱۹۷۵ در ایران را بر عهده داشت.

ادریس بارزانی در تاریخ ۳۱ ژانویه ۱۹۸۷ (۱۱ بهمن ۱۳۶۵)، در سن ۴۳ سالگی بر اثر ایست قلبی در ناحیه‌ی «سیلوانا» از توابع شهر ارومیه‌ی شرق کوردستان دار فانی را وداع گفت. پیکر وی در شهر "شنۆ" (اشنویه) و در کنار مزار پدرش، مصطفی بارزانی، به خاک سپرده شد.

پس از قیام سال ۱۹۹۱ و آزادسازی بخشی از خاک کوردستان، در اکتبر ۱۹۹۳، پیکر ملامصطفی بارزانی و ادریس بارزانی طی مراسمی باشکوه به زادگاهشان در روستای بارزان بازگردانده و در خاک میهن آرام گرفتند.

ادریس بارزانی به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین رهبران سیاسی کورد در قرن بیستم، میراثی عظیم از مبارزه، میهن‌دوستی و تلاش برای صلح و اتحاد را از خود بر جای گذاشت.