داستان دو نیمه متفاوت از یک کشور؛ بغداد در خاموشی، اربیل در روشنایی
در حالی که عراق با بودجههای کلان و نجومی خود را برای تابستانی طاقتفرسا آماده میکند، اقلیم کوردستان از طریق یک پروژه استراتژیک توانسته است الگویی موفق از تامین برق ۲۴ ساعته را ارائه دهد. این مقایسه نشان میدهد که چگونه "ارادهی ساختن" در اقلیم بر "هزینهکردهای بیبرنامه" در بغداد پیروز شده است.
بهرغم آنکه بغداد با تصاحب بودجه و استحقاقهای مالی اقلیم کوردستان، فشار مالی مستمری را اعمال میکند، اما در تامین اولیهترین خدمات برای شهروندان خود ناتوان بوده است.
احمد موسی، سخنگوی وزارت برق عراق، صراحتاً اعلام کرده است که تابستان ۲۰۲۶ برای شهروندان عراقی "بسیار سخت" خواهد بود. وزارت برق اذعان دارد که تولید فعلی حتی نیمی از نیاز کشور را پوشش نمیدهد و ثبات نسبی فعلی، تنها "موقتی" است.
تامین برق در بغداد پایتخت عراق، بیشتر از طریق ژنراتورهاست. تنها در شهر بغداد ۱۴ هزار ژنراتور محلی فعال هستند و مردم سالانه ۱.۶ میلیارد دلار بابت خرید برق از آنها هزینه میکنند. این رقم، معادل دو برابر بودجهی یک ماه تمامِ اقلیم کوردستان است.
اقلیم کوردستان؛ انقلاب برق با پروژه "روناکی"
در نقطه مقابل، کابینه نهم اقلیم کوردستان به ریاست مسرور بارزانی، با وجود تمام موانع مالی و سیاسی، توانست از نوامبر ۲۰۲۴ پروژه استراتژیک "روناکی" را به خانههای مردم ببرد. تا به امروز، بیش از ۸۵٪ ساکنان اقلیم (حدود ۵.۵ میلیون نفر) از برق شبانهروزی برخوردارند.
این پروژه باعث خاموش شدن ۵۹۱۷ ژنراتور محلی شده که علاوه بر کاهش بار مالی مردم، تأثیر بسزایی در بهبود محیط زیست داشته است. شهرهای اربیل، سلیمانیه، دهوک، حلبچه و اکثر ادارات مستقل به سیستم ۲۴ ساعته پیوستهاند و طبق برنامه، تا پایان سال ۲۰۲۶ هیچ ژنراتوری در کوردستان باقی نخواهد ماند.
در حالی که بغداد از "سفره و معیشت مردم اقلیم" به عنوان اهرم فشار استفاده میکند، خود در بحران بیبرقی غرق شده است. اقلیم کوردستان ثابت کرد که با "برنامهریزی درست" و "مدیریت هوشمندانه"، میتوان در دل بحرانها بزرگترین پروژههای خدماتی را به ثمر رساند. پروژه "روناکی" تنها تامین انرژی نیست، بلکه اعلام پیروزی اراده بر سیاستهای به حاشیه راندن است.