استاندار دهوک شهدای آشوری، شهدای کوردستان هستند
استاندار دهوک: سرنوشت مشترک و تاریخ قربانیان، پیونددهندهی ملتهای کوردستان است.
دکتر علی تتر، استاندار دهوک، روز یکشنبه، ۱۴ دی ماه ۱۴۰۴ شمسی (۴ ژانویه ۲۰۲۶ میلادی)، تأکید کرد که شهدای آشوری، شهدای کوردستان محسوب میشوند. وی ضمن اشاره به سرنوشت مشترک و تاریخ پر از قربانی ملتهای کوردستان، اظهار داشت: «شادیها و ناخوشیهای ما در کنار یکدیگر بوده و باید در کنار هم از برادری و موجودیت خود پاسداری کنیم.»
این سخنان در مراسم ویژهی کلنگزنی بنای یادبود شهدای آشوری در شهرستان سمیل ابراز شد. این مراسم با نظارت پرزیدنت مسعود بارزانی و با حضور قداسه مار اوا سوم، پاتریارک کلیسای شرق آشوری، و شمار چشمگیری از مسئولان حزبی، حکومتی، نظامی و نمایندگان پارلمان برگزار گردید. بنای یادبود مذکور به منظور گرامیداشت قربانیان کشتار جمعی سال ۱۹۳۳ میلادی ساخته میشود که توسط حکومت وقت عراق علیه ملت آشوری صورت گرفت.
دکتر علی تتر در سخنرانی خود به سلسلهای از فجایع تاریخی که بر ملتهای منطقه رفته، اشاره کرد و گفت: «سرنوشت ملت کوردستان اینگونه بود که همهی ما در شادی و ناخوشی شریک باشیم.»
تاریخ مشترک ستم و کشتار جمعی
استاندار دهوک رویدادهای سال ۱۹۳۳ میلادی را در چارچوبی تاریخی گستردهتر قرار داد و به فرمان صادرشده علیه مردم بادینان در سال ۱۹۱۴ میلادی در دوران شیخ عبدالسلام بارزانی اشاره کرد که تنها پنج ماه پس از آن، کشتار جمعی آشوریها و ارمنیها توسط دولت عثمانی را در پی داشت. وی همچنین به فرمانهای صادرشده علیه بارزانیها در سالهای ۱۹۳۱ و ۱۹۳۲ میلادی اشاره کرد و افزود: «پس از گذشت یک سال، بار دیگر فرمان آشوریها صادر شد.» دکتر تتر تأکید کرد که همان طرز تفکر شووینیستی و نژادپرستانه در پس این جنایات قرار داشته است.
دکتر علی تتر به نقش بکر صدقی اشاره کرد که فرماندهی همان ارتش عراقی را بر عهده داشت که هم فرمان علیه بارزانیها را اجرا کرد و هم یک سال بعد کشتار جمعی آشوریها را در سمیل به انجام رساند. استاندار دهوک اظهار داشت: «جنایتکاران آن زمان، از رشید عالی گیلانی گرفته تا سطوح پایینتر، فرمان پشت فرمان را علیه ملتهای بومی این منطقه اجرا میکردند و این سیاست تا پایان عملیات انفال ادامه یافت.»
استاندار دهوک ماه اوت را «ماهی فاجعهبار» برای منطقه توصیف کرد و سه نسلکشی را در این ماه یادآور شد:
- اوایل اوت سال ۲۰۱۴ میلادی: نسلکشی ملت ایزدی در شنگال و اطراف آن.
- ۷ تا ۱۱ اوت سال ۱۹۳۳ میلادی: نسلکشی ملت آشوری در سمیل.
- ۲۵ اوت سال ۱۹۸۸ میلادی: نسلکشی ملت کوردستان (مسلمان، ایزدی و مسیحی) در مرحلهی پایانی انفال در بادینان.
وی افزود: «در این ماه، هر سه مؤلفهی بومی منطقهی بادینان، به دست رژیمهای یک در پی دیگری و با همان طرز تفکر، دچار نسلکشی شدند. این سرنوشت ما است.»
«شهدای آشوری، شهدای کوردستان هستند»
دکتر علی تتر مجدداً تأکید کرد که دولت اقلیم کوردستان و ملت کوردستان قربانیان آشوری را شهدای خود میدانند. وی تصریح کرد: «درست است که آنها شهدای ملت آشوری هستند، اما در این خاک قرار دارند و ما آنها را به عنوان بخشی اصیل از شهدای خود میبینیم.»
وی همچنین کلنگزنی این بنای یادبود را ادامهی «برادری دیرینه و کهن میان ملت آشوری و ملت کورد» خواند و بر پافشاری دولت و ملت کوردستان بر حفظ و ادامهی فرهنگ همزیستی، علیرغم تمام تلاشها برای بر هم زدن آن، تأکید کرد.
در پایان، استاندار دهوک خواستار اتحاد ملتهای بومی منطقه برای مقابله با هرگونه تهدیدی شد که موجودیت و همزیستی آنها را در خاکشان به خطر میاندازد.