ادای احترام نخستوزیر اقلیم کوردستان به مقام شامخ شهیدان اول فوریه
مسرور بارزانی طی مراسمی رسمی در شهر اربیل، تاج گلی را بر بنای یادبود شهیدان فاجعهی اول فوریه تقدیم کرد
مراسم سالیاد «شهیدان اول فوریه» صبح امروز یکشنبه، ۱ فوریه ۲۰۲۶ (۱۲ بهمن ۱۴۰۴)، با حضور مسرور بارزانی، نخستوزیر دولت اقلیم کوردستان در شهر اربیل برگزار شد. در جریان این مراسم، نخستوزیر دولت اقلیم کوردستان به نشانهی ادای احترام و وفاداری، تاج گلی را بر مونیومنت (بنای یادبود) شهیدان اول فوریه قرار داد.
امروز سالروز یکی از خونینترین و دردناکترین رویدادهای تاریخ معاصر کوردستان است؛ روز اول فوریه، روزی که تروریستهای تاریکاندیش، عید قربان را برای مردم کوردستان به ماتمی بزرگ تبدیل کردند و جمعی از رهبران برجسته و مبارزان ملت ما را قربانی ساختند.
جزئیات واقعه
در صبح روز ۱ فوریه سال ۲۰۰۴ (۱۲ بهمن ۱۳۸۲) که مصادف با نخستین روز عید قربان بود، در حالی که مردم شهر اربیل و مسئولان مشغول دید و بازدید و تبریک عید بودند، دو عملیات تروریستی انتحاری بهصورت همزمان در مقرهای «لقی دو پارت دموکرات کوردستان» و «مرکز سه اتحادیهی میهنی کوردستان» در شهر اربیل انجام گرفت.
قربانیان و شهدا
در نتیجهی این دو انفجار، ۱۰۱ نفر شهید و صدها تن دیگر مجروح شدند. در میان شهدا، شماری از رهبران بلندپایه و سرشناس جنبش آزادیخواهی کورد، کادرهای پیشرفته، پیشمرگان و شهروندان غیرنظامی حضور داشتند.
از شاخصترین شهدا میتوان به سامی عبدالرحمان، شوکت شیخ یزدین، سعید عبدالله، شاخوان عباس، خسرو شیره، مهدی خوشناو و چندین مبارز دیگر اشاره کرد که تاریخی سرشار از مبارزه در کارنامهی خود داشتند.
پیام اول فوریه
این فاجعه اگرچه برای ملت کورد دردناک بود، اما پیامی بزرگ را با خود به همراه داشت. در آن روز خون شهیدان پارت دموکرات و اتحادیهی میهنی با یکدیگر آمیخته شد و این رویداد به مبنایی برای وحدت صفوف داخلی کورد و تسریع روند یکپارچگی دو اداره در آن مقطع زمانی تبدیل گردید.
مکانی که پیشتر پادگان رژیم بعث بود و سپس به محل شهادت این رهبران بدل شد، اکنون به «پارک سامی عبدالرحمان» تغییر کاربری یافته است که بزرگترین پارک شهر اربیل محسوب میشود و بهعنوان نمادی برای زندگی، صلح و مبارزه با تروریسم باقی مانده است.
دولت اقلیم کوردستان، خانوادههای شهدا و مردم کوردستان همهساله در این روز در مقابل «مونیومنت شهیدان اول فوریه» گرد هم میآیند و تاج گل وفاداری تقدیم میکنند تا به دشمنان بشریت اعلام کنند: تروریسم شاید بتواند جسمها را نشانه رود، اما هرگز نخواهد توانست ارادهی زندگی و آزادی را از ملت کورد سلب کند.